„Nie rezygnuj ze swojego marzenia” po koreańsku: 12 motywujących zdań dla twojego idola K-popu

꿈을 포기하지 마세요 (kkumeul pogihaji maseyo). 꿈 to marzenie, 포기하다 to rezygnować, a -지 마세요 to grzeczne „nie rób tego”. Zwróć uwagę na to, czego brakuje: nie ma „swojego”. Koreański zwykle pomija zaimek dzierżawczy, gdy i tak wiadomo, o czyje marzenie chodzi, a jeśli wpisać go z powrotem jako 당신의 꿈, zdanie brzmi jak linijka z napisów do filmu, nie jak coś, co napisał fan.

Nasz translator przekłada wiadomości fanów na koreański z 28 języków i ma polecenie, by nigdy nie pisać 당신. Pytanie brzmiało więc nie: czy „swojego” przetrwa, ale co zajmie jego miejsce: imię, 오빠 czy nic. Przepuściliśmy dokładnie to zdanie przez translator z sześciu języków źródłowych, po dwa razy z każdego. W żadnym z dwunastu przebiegów nic nie zajęło tego miejsca. Dziesięć wróciło dokładnie jako 꿈을 포기하지 마세요; jeden stracił partykułę dopełnienia (꿈 포기하지 마세요, w mowie nadal naturalne), a jeden dodał 절대, „nigdy”, którego nie było w oryginale. Końcówki też nie wybrały przebiegi: celowo ograniczamy translator do 존댓말. Wersja znana z tekstów piosenek i K-dram, 포기하지 마, to mowa potoczna, między bliskimi osobami albo jako hasło. Na kartce do osoby, której nigdy się nie spotkało, to -세요 odbiera się jako ciepło, a nie poufałość, i właśnie po to istnieje ta zasada. Cztery zdania poniżej zachowują tę formę.

Większość słów otuchy pisze się na dzień, gdy coś się udaje. Te cztery są na odcinek pomiędzy: lata w sali prób, comeback, który przyszedł później niż planowano, noc po ciężkim występie. Mówią „idź dalej”, nie mówiąc „jesteś w tyle”. Koreański ułatwia to, bo podmiot zostaje poza zdaniem: 넘어져도 다시 일어날 거예요 to stwierdzenie o tym, co się wydarzy, a nie osąd tego, kto upadł.

Nasza siatka do pisania zachowuje tylko koreański, a na fan cardzie jest miejsce na jedną linijkę, którą naprawdę da się napisać ręcznie. Te cztery mają od siedmiu do szesnastu znaków, licząc spacje. 포기는 없어요 jest najkrótsze, dosłownie „poddawania się nie ma”. 믿어요, 언제나 stawia „zawsze” po czasowniku, jak słowo dorzucone w mowie o takt później: waga bierze się z szyku, nie z dodatkowego słowa.