“Geef je droom niet op” in het Koreaans: 12 motiverende zinnen voor je K-pop idol

꿈을 포기하지 마세요 (kkumeul pogihaji maseyo). 꿈 is droom, 포기하다 is opgeven en -지 마세요 is de beleefde manier om “niet doen” te zeggen. Let op wat er ontbreekt: er staat geen “je”. Het Koreaans laat het bezittelijk voornaamwoord meestal weg als duidelijk is van wie de droom is, en als je het er toch weer bij zet als 당신의 꿈 klinkt de zin als een ondertitel, niet als iets wat een fan schreef.

Onze vertaler zet fanberichten vanuit 28 talen om naar het Koreaans, en heeft de instructie om 당신 nooit te schrijven. De vraag was dus niet of “je” zou overleven, maar wat ervoor in de plaats zou komen: een naam, 오빠 of niets. We haalden precies deze zin vanuit zes brontalen, elk twee keer, door de vertaler. In alle twaalf gevallen kwam er niets voor in de plaats. Tien keer kwam er exact 꿈을 포기하지 마세요 terug; één keer viel het lijdend-voorwerppartikel weg (꿈 포기하지 마세요, in spreektaal nog steeds natuurlijk) en één keer kwam er 절대, “nooit”, bij, dat niet in het origineel stond. Ook de uitgang hebben die twaalf runs niet bepaald: we houden de vertaler bewust op 존댓말. De versie die je uit songteksten en K-drama's kent, 포기하지 마, is informele spreektaal, tussen mensen die dicht bij elkaar staan of als leus. Op een kaart voor iemand die je nooit hebt ontmoet, komt -세요 over als warmte en niet als familiariteit, en daarvoor bestaat de regel. De vier zinnen hieronder houden die vorm aan.

De meeste aanmoedigingen zijn geschreven voor de dag dat iets lukt. Deze vier zijn voor het stuk ertussen: de jaren in de oefenruimte, de comeback die langer duurde dan gepland, de avond na een zwaar optreden. Ze zeggen “ga door” zonder te zeggen “je loopt achter”. Het Koreaans maakt dat makkelijk omdat het onderwerp buiten de zin blijft: 넘어져도 다시 일어날 거예요 is een uitspraak over wat er gaat gebeuren, geen oordeel over wie er viel.

Ons schrijfraster houdt alleen het Koreaans over, en op een fan card is ruimte voor één regel die je echt met de hand kunt schrijven. Deze vier zijn zeven tot zestien tekens lang, spaties meegeteld. 포기는 없어요 is de kortste, letterlijk “opgeven bestaat niet”. 믿어요, 언제나 zet “altijd” achter het werkwoord, als een woord dat je een tel later nog toevoegt: het gewicht komt uit de volgorde, niet uit een extra woord.